استفاده از روش مونت کارلو برای شبیه سازی دز معادل جذب شده در یک مدل انسانی ناشی از عملکرد راکتورتحقیقاتی تهران و گازهای رادیو اکتیو متصاعد شده از آن

در این تحقیق، دز معادل در یک ماه کاری و سالیانه ناشی از عملکرد راکتور تحقیقاتی تهران را در یک فانتوم معادل انسان در نواحی بالای استخر و اطراف گنبد که ناشی از گازهای رادیو اکتیو حاصل از شکافت رادیونوکلیدهای(kr, xe, cs, ar, s, n, c ,k, i) و ذرات ریز معلق خارج شده از استخر را به کمک کد mcnpx محاسبه می گردد. نتایج محاسبات نشان می دهند که دز دریافتی توسط کارکنان در بالا و اطراف استخر وقتی در حد مجاز است که ساعات کاری به ترتیب 408 و 1836 ساعت در سال باشد یا سرعت تهویه به گونه ای باشد که اکتیویته گازهای متصاعد شده از استخر، به ترتیب مقادیر10 و 80 درصد از مقدار گزارش شده توسظ fsar کاهش یابند.